وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ( 186 ) وهر گاه بندگان من ، از تو در بارهء من بپرسند ، [ بگو ] من نزديكم ، ودعاى دعاكننده را - به هنگامى كه مرا بخواند - أجابت مىكنم ، پس [ آنان ] بايد فرمان مرا گردن نهند وبه من ايمان آورند ، باشد كه راه يابند . ( 186 )